Belirti

Yiğit Abanoz sokağından
küt diye önüme çıkıyor
kim bilir kimin tabutunu omuzlamış
türkü çağıran çırağın biri.

Ahmet Oktay
Kaç Kişiyiz Kendimizde (Bütün Şiirleri),
İthaki Yayınları, 2007

İki gündür karşı apartmandaki kadının intihar etmesini bekliyorum.
Belki de etmez;
Ne düşündüğünü bilmiyorum onun.
Gizli kapaklı bir amacı olabilir.
İki gün oldu tam.
Bir pencere bitince öbürküne geçiyorum, pencere önlerinde durmaktan bir vazgeçsem kurtulacağım. Bütün pencereleri dolaşıyorum;
Kadın da o yüksek terasta çabuk, kaygan adımlarla yürüyor.
Terasın tehlikeli uçlarına gidiyor.
Duvara çıkıp ipleri, çamaşırları geriyor.
Gene de güvenim yok. “Benim kendisini penceremden gözetlediğimi bildiği için bu oyuna mahsus kalktı,” diye geçiriyorum kafamdan…

Sevim Burak
“Pencere”den, Yanık Saraylar, YKY, 2004

Ay Ayakta Değilken

Şiirlerim benim
Şarkılarım
Ay ayakta değilken
Ayaktayım
Çobandım ben
Kırk yıl
Ayakta
Çoban
Aya baktım
Güne baktım
Geceleyin
Kimi zaman
Kimi zaman
Bir çobandım
Geceleyin
Aya bakan
Güne baktım
Çiçek açtım
Geceleyin
Kimi zaman
Kimi zaman
Bir çobandım
Geceleyin
Çiçek açan
Bir çiçek
Günebakan
Geceleyin
Kimi zaman
Kimi zaman
Geceleyin
Bin çiçek
Aya bakan
Kırk yıl
Ayakta
Çoban
Ayaz oldu
Bulut oldu
Geçen kırk yıl
Umut oldu

Arif Damar